“Vanuit mijn gele energie(*) had ik vóór mijn vakantie mijn grenzen weer helemaal afgetast. Ik oordeelde al dat het bijna niet anders kon dan mislopen…

Hoe je in de herfst nog steeds dat vakantiegevoel hebt

Intussen waait de herfstwind al volop en zijn we blij met een enkele mooie nazomerdag. Het valt me op hoe anders het dit jaar voor mij voelt. Ik voel niet alleen de energie van die enkele zonnige dag, maar wordt ook helemaal zen van die wind van verandering. Nog steeds heeft de ratrace mij niet terug in haar greep – hoewel ik evenveel werk verzet als anders – en kan ik het vakantiegevoel nog heerlijk vasthouden. Om mijn tips te delen, neem ik je daarom mee in een heel persoonlijk verhaal.

Een harde les in mindfulness

Die zomermaanden leerden mij immers een levensles in mindfulness die ik niet licht zal vergeten.

Dat vakantie loslaten is, hoef ik je wellicht niet te vertellen: het werk even achterwege, echt genieten van wie je dierbaar is, niks moet, … logisch, toch ?!

Voor mij was het dit jaar echter loslaten in het kwadraat én allesbehalve logisch. Al had ik er op het moment zelf totaal geen benul van. Uiteraard was mijn plan om het werk even écht aan de kant te laten, te genieten van de kleine dingen, eens weg te zijn van huis en dus ook het huiswerk gewoon te laten liggen, mooie plekken te zien, een lekker glas te drinken, gewoon te doen waar we op dát moment zin in hadden, …

Zij het niet dat ik niet wist hoe mijn reis er dit keer zou uitzien. Tot een week voor we vertrokken wist ik niet waar we heen gingen, welke dag we exact zouden vertrekken, noch hoe we zouden slapen, … En toen er eindelijk gepland was welke bestemming het zou worden en wanneer we gingen vertrekken, wist ik verder alleen dat we in totaal met 8 mensen zouden zijn, waarvan ik er 6 nog niet kende. Laat dat nu nét de familie van mijn partner zijn. Ik moet je dan ook niet vertellen dat de spanning behoorlijk hoog was… Ik kon immers weinig of niets inschatten: zou er verwacht worden om zelf te koken of gingen we elke dag uit eten? Zouden er uitstappen gemaakt worden? Of lag iedereen liever aan het strand of het zwembad? Hoe goed zou het klikken met hen? Enz.

Sùper nerveus werd ik ervan. Temeer omdat ik ook zò erg nood had aan een ontspannende vakantie – die ik normaal gezien helemaal zelf voorbereid – én ik mezelf kende: vanuit mijn gele energie(*) had ik voor mijn vakantie mijn grenzen weer helemaal afgetast. Bovendien wilde ik vanuit mijn stralend geel ook ò zo graag leuk gevonden worden en pas ik me in gezelschap als het ware automatisch aan aan de anderen – vaak ten koste van mezelf – en dat laatste kon ik nu missen als de pest. Het was namelijk zaak om mijn batterijen écht op te laden. Begin september naderde met rasse schreden.

Onbewust legde ik mezelf zoveel druk op. Ik wilde dat het een succes werd, maar alles wat ik gewoon was om anders zelf te regelen en onder controle te hebben (ook een behoorlijke portie rode energie (*), weet je wel), … leek ik nu absoluut niet in de hand te hebben. Laat staan dat alle informatie die ik kreeg via mijn partner kwam, die zich absoluut geen zorgen maakte en mijn vragen dan ook gewoon beantwoorde met “Maak je geen zorgen, we zien dat ginder wel.” of “Dat komt allemaal in orde!”. En vreemd genoeg, stelde dát mij helemaal niet gerust… integendeel.

Mijn gedachten maakten honderden veronderstellingen van hoe iets zou zijn. Ik oordeelde al dat het bijna niet anders kon dan mislopen…

Accepteren is key: maar hoe begin je eraan?

Lange tijd bevond ik me duidelijk in een toestand van weerstand, bleef ik aandringen op meer informatie, wilde ik zo graag toch ‘iets betekenen’ (weer dat gele ;-)) en voorbereiden, … tòt 2 dagen voor ons vertrek. Ik besefte dat ik het mezelf moeilijk maakte en stelde me de vraag: “Blijf je dan liever thuis?” En door mijn eigen volmondige “NEEEEEEEEN!!!”, maakte ik eindelijk de klik en kon ik tegen mezelf zeggen: “Lét go! Komt wat komt! Je kan alleen maar jezelf zijn! Het is wat het is!”

De hele ‘Kubbler-Ross’ curve had ik weer eens onbewust doorlopen en eindelijk accepteerde ik ‘wat was’ en vond ik mijn rustige en vrolijke zelf terug.

Echt gek … door die ene gedachte viel die krampachtige spanning weg in mijn hele lichaam. Ik kreeg prompt een gevoel van vertrouwen (“het zou wel lukken en hey ‘I’m ok!’ ”) wat me ook meteen een nieuwe blik gaf bij het pakken van mijn valies: die leuke picknickset kwam onderweg beslist van pas, Kubb om met de kinderen te spelen (die ik nog niet kende) leek ook een leuk idee én ik ging naar de standaard boekhandel voor een stapel boeken en magazines (zo kan je toch altijd de wereld aan?!).

Pas nadien besefte ik dat ik een echte les kreeg in de 7 inzichten van Mindfulness:

  1. Niet oordelen
  2. Geduld
  3. Frisse blik
  4. Vertrouwen
  5. Niet streven
  6. Loslaten
  7. Acceptatie

Het mooie is dat ik het gevoeld heb, in elke cel van mijn lijf. Door mindful te kunnen vertrekken op vakantie, werd het een ontspannen én prachtige reis met écht menselijk contact.

Als ik nu naar een foto kijk van onze reis (die mooie parasols bijvoorbeeld) kan ik in mijn lichaam meteen de 2 toestanden oproepen: de spanning voor het vertrek én het complete tegengestelde bij het loslaten ervan en accepteren van wat is.

Enkele persoonlijke tips

Nadien wilde ik het vasthouden, dat vakantiegevoel. En … het lukt! Wat mij daarbij helpt?

    1. De dag mindful starten: sinds de vakantie ga ik voor een duidelijke ochtendroutine met onder andere een kort meditatiemoment, begeleid door de apps Me of Insight Timer (en er zijn er nog zoveel meer), een yoga zonnegroet of 2 en een heel bewuste knuffel en goeiemorgen voor het gezin.
    2. Nog meer bewustzijn van mijn eigen kleurrijke gedrag (*) en wat daarvan aan de basis ligt.
    3. Ervoor zorgen dat mijn aandacht maximaal gefocust is op de personen waarmee ik in gesprek ben en als dat niet zo is, bijvoorbeeld een snel noteren waaraan ik denk. Dan kan het niet vergeten worden!
    4. Bewust voelen, door meer te bewegen, regelmatig even écht stil te staan doorheen de dag bij wat mijn lichaam me vertelt over hier en nu.

Het is niet te laat om ermee te beginnen! Het is misschien wel hét perfecte seizoen … de herfst, waarin de bomen volop hun bladeren loslaten. Want niet alleen vakantie … is loslaten!

(*) De kleurenergieën komen voort uit het Insights® Discovery-model waarmee we werken om individuen en teams te laten groeien. Wil jij er graag meer over weten? Neem dan hier>> een kijkje of lees meer in deze blog>>.

Wil je inhoudelijk op de hoogte blijven?
Schrijf je dan in op onze Kroniek!

Geef het zeker een kans! Het kost maar 1 klik om je uit te schrijven.

NOG MEER INTERESSANTE ARTIKELEN…